ผ่านวันคืนที่ไวอย่างกับโกหก

วันแล้ววันเล่าที่ผ่านไปเรื่อยๆ จนเพลินที่จะลืมนับ

จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป้นปี และก็ผ่านมาถึงตอนนี้

จากหนุ่มน้อยเฟรชชี่ ที่รอบข้างต่างแวดล้อมไปด้วยสังคมที่อายุเยอะกว่า

เดินทางมาจนถึงจุดที่เรากลายเป้นคนที่อายุเยอะกว่าคนอื่นรอบข้าง

ช่วงชีวิตที่อะไรๆก็ไม่ค่อยจะสำคัญมากเท่าไหร่ กลับกลายมาเป็นช่วงชีวิตที่ต้องรอบคอบและระมัดระวังเป็นพิเศษ

กิน นอน เรียน เที่ยว แบบไร้ความกังวล คงจะเป้นอะไรที่ยากจะสัมผัสได้ในช่วงนี้

จากเครื่องแบบนักเรียนที่หอมระเรื่อไปด้วยกลิ่นน้ำหอม คงจะกลายมาเป็นเครื่องแบบในองค์กรที่เคล้าคลุ้งไปด้วยกลิ่นกายที่ขับเหงื่อออกมาจากความเหนื่อยล้า




อีกปีเดียวเท่านั้นกับชีวิตมหาลัย....